Deze ochtend was ik te gast bij De Ochtend van Radio 1. In dat interview vertelde ik dat ik geloof dat politiek terug een ploegsport moet worden. Je kan niets alleen realiseren. Dat groepsgevoel heb ik de voorbije jaren te vaak gemist in onze partij.

Dit weekend verschenen er interviews met mij in de weekendkranten van Het Nieuwsblad en De Standaard. Daarin vertel ik waarom ik graag jullie voorzitter wil zijn.

Ready to serve! Goesting om er samen een lap op te geven.

Brussel staat voor zoveel uitdagingen, maar voor sommigen lijkt het allemaal niet zo dringend. Dat is beschamend. Ik mis de sense of urgency.

Ik ben elf jaar ondernemer geweest. Daarom stoort het mij dat de politiek te vaak wordt gedomineerd door beroepspolitici. De meerwaardebelasting is daar een voorbeeld van: bedacht door iemand die niet weet wat het is om meerwaarde te realiseren.

Europa is geen buffet waar je enkel neemt wat je bevalt. We hebben nood aan een compromisloze keuze: voor een sterk, democratisch en strategisch Europa dat zijn stem laat horen – fiscaal, militair, economisch en digitaal.

In Het Laatste Nieuws geef ik samen met Eva De Bleeker voor het eerst een interview over de malaise bij Open Vld. We spreken over ambitie en samenwerking, over verschillen in stijl en tempo, en over de nood aan scherpere, snellere en meer coherente politiek. Ik onderschatte hoe belangrijk het is dat mensen eerst hun hart kunnen luchten. Maar ik blijf geloven: als we elkaar als bedreiging zien, dan is het gedaan.

De beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen is geen bedreiging, maar een kans. In mijn opiniestuk voor De Tijd pleit ik voor BASE: een Brussels Agentschap voor Sociale Emancipatie. Door hulpverlening, huisvesting en activering te bundelen, maken we van versnippering duidelijkheid. BASE breekt met baronieën en biedt elke Brusselaar één traject, één aanspreekpunt, één weg vooruit. Geen postjespolitiek, maar échte emancipatie. Nu is het moment.

Ik was vrijdag te gast bij +D'Actu op BX1. Een jaar zonder regering in Brussel: dit is de eerste keer in elf maanden dat we eindelijk over de inhoud spreken. Het is tijd om te zoeken naar een gemeenschappelijk project – en dán te kijken wie zich daarin kan vinden.

Woensdag 4 juni was ik te gast bij RTL. We hadden het over Sprimoglass, over Wallonië en over de toekomst van het liberalisme in Brussel.

Op maandag 27 mei was ik te gast in Bar Goens, het praatprogramma van VTM waarin actuele thema’s met open vizier besproken worden. Het werd een boeiend gesprek over de toekomst van de partij.

Ik roep de linkse partijen op om hun verantwoordelijkheid te nemen. Een democratie leeft niet van verklaringen alleen. Wie verandering wil, moet ze ook durven waarmaken – zelfs als dat een compromis vergt.

In plaats van zomaar resoluties aan te nemen in het Brussels Parlement, is de vermeende linkse meerderheid het volgens Frédéric De Gucht aan de Brusselaars verplicht om een voldragen regering te vormen. Politiek is geen vrijblijvend wenslijstje.

De inwoners van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest moeten het nu al 11 maanden zonder regering stellen en premier Bart De Wever verklaart zich bereid tussen te komen in ruil voor verregaande saneringen. Hoe is het zo ver kunnen komen? En is er nog een uitweg?

"Onze partij moet weer smoel krijgen." Een gesprek over de Brusselse regering, die maar niet van de grond komt, de rellen in Brussel, en de toekomst van Open VLD.

De PS investeert bijna 60 miljoen euro als compensa­tie voor lage huurprij­zen. Als ze dat geld zouden gebruiken om mensen te activeren, dan zouden die mensen misschien ooit uit een sociale woning geraken.

“Eva zal meer zelfvertrouwen moeten kweken, maar ik heb liever dat ze dúrft, en af en toe een foutje maakt, dan dat ze te veel op safe speelt.

Als je nog 6 procent haalt in de peilingen, is het niet het moment om op veilig te spelen. Lees het volledige artikel in Humo.

Onlangs schoof ik aan bij De Tafel van Gert.

Artikel in De Tijd: Frédéric De Gucht (Open VLD) geeft zichzelf een voornaam in de Brusselse formatie